Stichting Burnout, de diepere en bewezen waarheid omtrent burnout

Bedrijfsarts

Bedrijfsarts en arbo-arts

Over de positie van de bedrijfsarts bij arbeidsgerelateerde zorg is reeds veel op het internet geschreven: zie o.a. kritische sites als http://bedrijfsarts.net en http://reintegratie.theater.

De ‘catch 22’ zit hem erin dat de wetgever van de bedrijfsarts verlangt dat deze zich gedraagt zoals van een arts in positieve zin wordt verwacht – het genezen van patiënten op de eerste plaats stellend. Ook moet een bedrijfsarts richtlijnen navolgen (art. BW 6:453; voor richtlijnen zie http://beroepsziekten.nl) .

Aan de andere kant wordt de bedrijfsarts ‘uurtje factuurtje’ betaald door werkgevers; werkgevers hebben, puur financieel gezien, belang bij het ONTKENNEN van arbeidsgerelateerde ziekten of beroepsziekten (zoals burn-out; voor de hele lijst, zie http://beroepsziekten.nl). D.w.z.:  ontkennen, totdat het tegendeel bewezen wordt geacht door UWV (in verband met bezava, bij een ‘ziek uit dienst’). Dus met name in het begin van potentieel langdurige ziekteperioden voelen bedrijfsartsen zich vaak onder druk gezet door werkgevers, of door eigen arbodirecteuren, om niets arbeidsgerelateerds op te schrijven, geen diagnose te stellen, geen richtlijn na te komen met diagnostische tests, en de probleemanalyse ‘zo oppervlakkig te houden’ dat de werkgever er zich geen buil aan kan vallen.

De introductie van bezava in 2014 (zie http://bezava.com) heeft deze druk, Catch22, alleen maar doen toenemen.

Uiteraard zijn er ook de nodige werkgevers die uit sociaal-ethische redenen, of om redenen van schaarsheid van het type personeel waartoe de burn-out-er behoort, de burn-out snel erkennen, laten testen, en externe deskundige burnoutherstelbegeleiding aambieden.